þriðjudagur, október 17, 2006

http://johannesgthorsteins.blogspot.com

http://johannesgunnar.blogspot.com enn önnur síðan sem ég held uppi, johannesg.net er dauð í bili en við sjáum til hvernig það mun þróast.

laugardagur, febrúar 18, 2006

Arigato, Mr. Roboto

Ég held að nú sé málið að deyða þessa síðu. http://www.esmundur.blogspot.com á skilið að vera tekin úr umferð þar sem mín nýja síða er að hálfu leiti komin í umferð. Þannig að ekki vera að eyða tíma ykkar að skoða þetta flykki, farið á nýju síðuna mína! http://www.johannesg.net

miðvikudagur, febrúar 15, 2006

Ástkæra ylhýra

Þar sem miklar pælingar hafa verið í gangi hjá fólki á þessum tímum um hvort íslenskan muni deyja út eftir 100 ár útaf enskuslettunum þá ætla ég hér með að vitna í Rasmus Christian Rask sem var danskur málvísindamaður og dvaldi hér á landi á árunum 1813 til 1815. En hann var semsagt að rannsaka varðveislu forns málfars Íslendinga. Hélt hann því framm að skjótt þyrfti að bregðast við ef íslenskan ætti ekki að deyja út því að hún væri orðin dönskuskotin. Hann taldi að eftir 100 ár myndi sjálfsagt enginn skilja hana. you get my point?

mánudagur, febrúar 13, 2006

"The Beginning of What's About to Happen"

Ætli það sé ekki kominn tími til að leysa frá skjóðunni. Allt gott tekur enda, allt sem fer upp kemur aftur niður, ekkert er eilíft, ástin er ei ódauðleg þótt sterk sé. Ég hef lítið verið fyrir það að blaðra þessu, langar ekki beint að vera að auglýsa það að ég sé á lausu. já þið heyrðuð rétt. Mörg ykkar hafa kannski frétt þetta í gegnum aðra en ég náði að segja einni og einni persónu þetta og ákvað bara að láta þetta berast út á sjálfu sér. En þar sem ég er ennþá að fá spurningar um hvernig sambandið gangi og ég góðfúslega svara “bara svona ágætlega” bara til að vera kurteis þá ákvað ég að blaðra frá þessu hérna á blogginu. Jamm, næstum því eitt og hálft ár í paradís, þótt að Bára hafi nú flutt til Svíþjóðar síðastliðinn.. Júlí held ég... eða hvað. Þetta var yndislegt samband, eitt það yndislegasta sem ég hef lent í... hvað er ég að rugla, þetta var það yndislegasta og enginn efi á því... en í leiðinni erfitt vegna vegalengdarinnar á milli okkar. En þetta var byrjað að valda okkur báðum miklum erfiðleikum, sambandið var bara ein þung byrgðu á okkur þannig að eftir nokkrar misheppnaðar tilraunir við að endurlífga það þá kölluðum við þetta gott og ákváðum að slútta því, áður en það yrði of seint og vináttan myndi fara líka. Vináttan bættist allsvakalega bara við þessa eina ákvörðun. Það liggur við að við tölum meira saman núna en áður, allavega meira vit í umræðunum okkar að mínu mati. Og ég held að þetta hafi verið það réttasta sem hægt var að gera við þessar aðstæður. Ég ætla þó ekki að “sparka” henni út úr lífi mínu, ég gæti aldrei gert það, yndisleg stelpa sem mér þykir svo vænt um. Og ég gæti aldrei gert litlu systur minni það, hún er þegar búin að missa einn bróður úr lífi sínu, vil helst ekki að hún missi “bestu vinkonu sína” eins og Katha kallar hana Báru. Ég gæti heldur ekki höndlað þann missir. Ég veit ekki hvað ég á að skrifa meira í bili. held að þetta sé komið nóg í bili. vil bara enda þetta á þeim orðum.. að Bára, ef þú ert að lesa þetta þá veistu að ég er mjög þakklátur fyrir allt sem þú hefur gefið mér, mjög þakklátur fyrir allt sem þú hefur kennt mér, og mjög þakklátur fyrir að hafa kynnst þér. Ég held ennþá í vonina að við eigum eftir að eiga samleið í lífinu á einn hátt eða annan og ég á örugglega eftir að halda í þá von áfram. Ég vona að þér líði vel þarna í Svíþjóð... mér þykir alveg gríðarlega vænt um þig. PS: kæru lesendur, ekkert ljóð í dag

fimmtudagur, febrúar 09, 2006

Dagur

læt mig reka, fleka mitt mannorð einn dag í einu, eyk okkar sálarmorð Er að vinna í að færa bloggið yfir á http://www.johannesg.net , gleðifréttir. Annars hef ég ekki tíma til að blogga meira núna, er að elda súpu “as we speak”. kveð að sinni

þriðjudagur, febrúar 07, 2006

Hlopið

Hann sat inní hausnum á sér, skoðaði lífið sitt. Hvað var eftir? Ekkert nema hann sjálfur, lífið hljóp frá honum. Það vantar helminginn, missir hann heftir Ætli ég reyni ekki að hlaupa í dag...

sunnudagur, febrúar 05, 2006

Líf, hífðu, gríp í tómt

Spegillinn grætur glerbrotin þeytast um gólfin Meðan askjan tárin ei lætur Verndar, öll rammgerðu hólfin Var heima yfir helgina, ákvað að breyta aðeins til, sukkaði tvo daga í röð. Eitt og hálft þorrablót. Fór semsagt á Þorrablót í Ásbyrgi þar sem etið var og dansað, undir spili Hraun. sem að ég verð að segja að stóðu sig ekki beint vel en skánuðu þó eitthvað þegar líða tók á áfengið. Eða var það kannski áfengið hjá mér sem lét þá hljóma betur í mínum eyrum. spurning... Svo daginn eftir var rifið sig úr rekkju og í þynnku sinni skellt sér á tangann í heimsókn til nýkringds öldungs, semsagt, til Frímanns en hann varð að 18 vetra fola þann dag. Var þá etið, góður matur, svo góður að ég fékk mér tvisvar á diskinn og var haldið því fram að það væri héraðsmet enda er ég ei þekktur fyrir að háma í mig mat sama hversu yndislegur hann er. Eftir matinn var skellt sér í kaffi til Lilju á elliheimilinu, en kaffibollarnir urðu heldur margir, og teygðist þetta í nokkra klukkutíma en var nú bara andskoti gaman á þeim fundi. Síðan ákváðum við þeir fullorðnu (ég, Frímann og Hjalti) og krakkarnir (Sandra og Andri) að tími væri kominn á smá rúnt, drykkju, og almennt glens. Já, við stofnsettum Hvammstangarúntsfundinn þennan daginn eða allavega þetta kvöldið. Fyrsti bíllinn sem lét sjá sig og ekki bættust margir við en það glytti þó stundum í Shower Power, Guðjón og einhverja fleiri. Síðan var leikið nískupúka og hangið fyrir utan blótið á tanganum með þeim afleiðingum að eitthvað magn af áfengi var sníkt. Vil ég hér með þakka Bjarka fyrir að hafa í sínum fórum þetta ógeðslega sullbland sem hann var með sem ég hef hér með nefnt Auto Þynnku-Maker 5000. Helvítis sull, eyðilagði fyrir mér sunnudaginn en ég átti þetta skilið. Enda sníkti ég djöfull andskotann af drenginum. Hjalti skutlaði mér síðan heim en ég held að Andri, Sandra og Frímann hafi nú rúntað aðeins lengur. Hver veit... hmmm... Ætli það sé warcraft 3 LAN fyllerí næstu helgi? spurning... gæti verið að maður skelli sér á fimmtudagsfyllerí líka. Finnst mér þetta þó frekar skrýtið enda stutt bil á milli drykkjustunda en oftast hef ég verið edrú í nokkra mánuði á milli fyllería. Ætli maður taki sér samt ekki langa pásu eftir næstu helgi. Maður hefur ekkert gott af því að sukka í of miklu óhófi. Híf þú þínu líf