"The Beginning of What's About to Happen"

Ætli það sé ekki kominn tími til að leysa frá skjóðunni. Allt gott tekur enda, allt sem fer upp kemur aftur niður, ekkert er eilíft, ástin er ei ódauðleg þótt sterk sé. Ég hef lítið verið fyrir það að blaðra þessu, langar ekki beint að vera að auglýsa það að ég sé á lausu. já þið heyrðuð rétt. Mörg ykkar hafa kannski frétt þetta í gegnum aðra en ég náði að segja einni og einni persónu þetta og ákvað bara að láta þetta berast út á sjálfu sér. En þar sem ég er ennþá að fá spurningar um hvernig sambandið gangi og ég góðfúslega svara “bara svona ágætlega” bara til að vera kurteis þá ákvað ég að blaðra frá þessu hérna á blogginu. Jamm, næstum því eitt og hálft ár í paradís, þótt að Bára hafi nú flutt til Svíþjóðar síðastliðinn.. Júlí held ég... eða hvað. Þetta var yndislegt samband, eitt það yndislegasta sem ég hef lent í... hvað er ég að rugla, þetta var það yndislegasta og enginn efi á því... en í leiðinni erfitt vegna vegalengdarinnar á milli okkar. En þetta var byrjað að valda okkur báðum miklum erfiðleikum, sambandið var bara ein þung byrgðu á okkur þannig að eftir nokkrar misheppnaðar tilraunir við að endurlífga það þá kölluðum við þetta gott og ákváðum að slútta því, áður en það yrði of seint og vináttan myndi fara líka. Vináttan bættist allsvakalega bara við þessa eina ákvörðun. Það liggur við að við tölum meira saman núna en áður, allavega meira vit í umræðunum okkar að mínu mati. Og ég held að þetta hafi verið það réttasta sem hægt var að gera við þessar aðstæður. Ég ætla þó ekki að “sparka” henni út úr lífi mínu, ég gæti aldrei gert það, yndisleg stelpa sem mér þykir svo vænt um. Og ég gæti aldrei gert litlu systur minni það, hún er þegar búin að missa einn bróður úr lífi sínu, vil helst ekki að hún missi “bestu vinkonu sína” eins og Katha kallar hana Báru. Ég gæti heldur ekki höndlað þann missir. Ég veit ekki hvað ég á að skrifa meira í bili. held að þetta sé komið nóg í bili. vil bara enda þetta á þeim orðum.. að Bára, ef þú ert að lesa þetta þá veistu að ég er mjög þakklátur fyrir allt sem þú hefur gefið mér, mjög þakklátur fyrir allt sem þú hefur kennt mér, og mjög þakklátur fyrir að hafa kynnst þér. Ég held ennþá í vonina að við eigum eftir að eiga samleið í lífinu á einn hátt eða annan og ég á örugglega eftir að halda í þá von áfram. Ég vona að þér líði vel þarna í Svíþjóð... mér þykir alveg gríðarlega vænt um þig. PS: kæru lesendur, ekkert ljóð í dag